Nuwe resepte

Spaghetti all'Amatraciana resep

Spaghetti all'Amatraciana resep


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

  • Resepte
  • Bestanddele
  • Pasta
  • Pasta en spek

'N Pittige Italiaanse spek- en tamatiepasta waar jy die hoeveelheid fyngemaakte rissievlokkies kan verander om hierdie gereg so pittig te maak as wat jy wil. Buon Appetito!

1 persoon het dit gemaak

BestanddeleBedien: 2

  • 120 g spek of pancetta in dun skywe gesny, gekap
  • 1 ui, gekap
  • 1 teelepel fyngedrukte brandrissievlokkies
  • 400 g tamatie passata
  • 4 eetlepels witwyn
  • 225 g ongekookte spaghetti
  • sout en peper na smaak

MetodeVoorbereiding: 15 minute ›Kook: 15 minute› Gereed binne: 30 minute

  1. Kook spek, ui en rissievlokkies in 'n groot pan oor matige hitte tot ui sag is, maar nie bruin nie.
  2. Roer die tamaties en wyn by; prut vir ongeveer 20 minute. Bring intussen 'n groot pot met ligsoutwater tot kookpunt. Voeg spaghetti by en kook vir 8 tot 10 minute of tot al dente; dreineer.
  3. Voeg pasta by die sous en meng goed; prut nog 2 tot 3 minute (dit sal die pasta met die sous toedien). Voeg sout en swart gemaalde peper na smaak by; bedien.

Onlangs bekyk

Resensies en graderingsGemiddelde globale gradering:(0)

Resensies in Engels (0)


Spaghetti all'Amatraciana resep - Resepte

Ek het onlangs lekker by Lupa geëet.

Ek het begin met Sardines alla Romana ($ 10), waarin uitgeharde sardienfilet aangebied word met pienneute, rosyne en klein stukkies knapperige brood wat vog opgeneem het. 'N Drie sitrus marinade is gebruik. Ek hou egter nie baie van hierdie voorbereiding nie.

My eetmaat het Aubergine Parmigiano ($ 5) gehad. Dit is verbasend dat die gereg nie warm aangebied word nie, met die kaas gesmelt bo -op eiervrug. Die eiervruggedeeltes in blokkies was net effens hoër as kamertemperatuur, en die kaas het meer in tekstuur soos 'n ricotta gelyk as wat 'n mens gewoonlik met parmigiano van eiervrug kan assosieer. Hierdie gereg was gemiddeld.

Ons twee deel toe 'n Bucatini all ' Amatraciana (sp) ($ 14), wat op die spyskaart beskryf word as vet, hol spaghetti met guanciale, rooi ui en 'n dik tamatiesous (pittig). Ek het hierdie gereg baie lekker gevind en dit as die beste gereg van die aand beskou en die rede waarom ek die ete by Lupa goed gevind het. Die pasta, met 'n digtheid wat nie in spaghetti voorkom nie, is net al dente gekook. Ek hou gewoonlik van pasta wat 'n bietjie meer gekook word as al dente, maar hier werk die al dente -voorbereiding goed. Die gekookte tamatiegeure is goed gekommunikeer, met die guanciale wat gepas uitgedruk is teen die einde van 'n vurk vol pasta. Die sous was redelik beperk, maar het goeie tamatiegeure. Ons het twee quartinos van die 1997 Oltiepo Pavese Bonarda 'Fatila ' Castellazzo Lombardia ($ 16 elk) gedrink.

Toe deel ek en my eetmaats een van die spesiale aanbiedinge van die dag - varkbuik. Die porsie was redelik groot, en interessant, die vel was nie bedoel om knapperig te wees nie, maar was meer elasties. Hierdie gereg was redelik goed, en die suurheid in die porsie van die lensies-agtige boontjies wat by die gereg was, het behoorlik in die vetterigheid van die varkbuik gesny.

Ek het klaargemaak met 'n amaro -vlug ($ 15). Die een het suur kersies by 'n ander gedink, 'n kruie -mint smaak. Die derde het 'n meer melasse -gevoel, meer gewig, en het 'n chlorofielagtige smaak.


Il Sugo all'Amatriciana

Hai sicuramente mangiato, nella tua vita, in qualche trattoria di cucina romana, o magari a casa tua e cucinati da te stesso, degli ottimi spaghetti, bucatini o rigatoni conditi con il sugo all'amatriciana . O, forse, ti hanno venduto per amatriciana della pasta condita con un pomodoro qualunque, un salume indefinito, peperoncino e parmigiano.

Questo piatto, nato secondo la tradizione ad Amatrice - cittadina di poco meno di 2.500 abitanti in provincia di Rieti, da cui la ricetta prende il nome - è un classico della cucina romana tradizionale e lo si può trovare praticamente in tutte le trattorie della capitale, del Lazio e d’Italia (e naturalmente anche nei ristoranti italiani all’estero). E 'talmente noto che anche Wikipedia gli ha dedicato una voce specifica!

L’amatriciana è figlia di un’altra ricetta povera delle terre laziali la pasta alla Gricia (conosciuta pyn kom cacio e tot) che ha praticamente gli stessi ingredienti della nostra ricetta, con l’esclusione del pomodoro. Ons sal alle Amatriciana in bianco, in pratica.

La ricetta, non solo è stata tutelata dal Comune di Amatrice met un marchio di origine, ma - kom riportato sulla Gazzetta Ufficiale della Unione Europea del 13 marzo 2020 - è anche stata inserita nel Registro Europeo delle Denominazioni d'Origini en Indicazioni geografiche e riconosciuta kom Specialità Tradizionali Garantita.

Natuurlik kan ons 'n pizzarebbe saam met 'n pittige pasta met soeke na ricetta kry. Ma davvero pensi di conoscerla perfettamente? Vorresti imparare a cucinare l’amatriciana perfetta?

Io posso dirti kom kos groot fout in die fout!

L'Amatriciana di Carlo Cracco

Die sjef Carlo Cracco is 'n algehele sentrum van 'n polemica in die gemeenskap van Amatrice, proprio sulla ricetta della Amatriciana. Cracco, Giudice di Master Chef Italia, Hell's Kitchen nonché testimonial delle patatine San Carlo, ha recentemente svelato il suo segreto sul sugo all’Amatriciana: l’utilizzo dell’aglio vestito all’interno della salsa.

Die bespreking is moontlik om 'n verskeidenheid webwerwe te gebruik: 'n artikel wat op 10 Februarie 2015 deur Il Fatto Quotidiano aangebied word. Altri articoli sono apparsi su "La Repubblica", Leggo.it e numerosi giornali locali. Si è scomodato addirittura il Sindaco di Amatrice con un comunicato ufficiale a difesa della ricetta originale.

E non è finita qui, dopo la gaffe sulla Amatriciana Carlo Cracco ne ha commessa un’altra sulla ricetta della Gricia. Die sjef het 'n nuttige eienskappe, 'n spesifieke spesialis en 'n addisionele lappie. In questo caso l'articolo, lo potete leggere qui, è apparso su Leggo.it

Dit is 'n wonderlike plek om te sien in die Amatriciana perfetta potrete:

Carlo Cracco, però, la ricetta originale dell'amatriciana la conosce bene. Ovviamente. 'N Seguito delle furibonde polemiche seguite a queste sue esternazioni è stato lo stesso Cracco a smentire. "Stavo solo scherzando" het 'n uitstekende sjef in 'n volledige bespreking van die boodskap van die boodskap. Caso chiuso? Die waarskynlikheid is dat die polemika 'n superatoom kan wees wat 'n unieke artikel van die Guardian kan beskryf. Dit is ook moontlik om dit op te los en te publiseer. Di certo l’allievo di Gualtiero Marchesi non ne esce benissimo.

La Ricetta Originale del Sugo all'Amatriciana

Tempo di Preparazione: 10 minute - Tempo di cottura: 20 minute

La ricetta origineel dell’amatriciana è fatta di pochi, semplici ma fondamentali ingredienti. Assolutamente vietato l'uso di aglio, cipolla e pancetta!

  • Spaghetti: 400 gram
  • Guanciale (di Amatrice o Romano DOP): 100 gram
  • Pecorino di Amatrice: 75 gram
  • Pomodoro San Marzano (passata o pelati): 350 gram
  • Olio extra vergine d’Oliva: 1 cucchiaio
  • Vino Bianco Secco: 50 ml
  • Sale, Pepe e Peperoncino: q.b.

Il procedimento è semplice, ma va seguito rigorosamente, per ottenere un risultato perfetto.

Togliere, scolandolo bene, il guanciale dalla padella e tenerlo da parte, al caldo.

Unire all'unto rimasto in padella il pomodoro, che va cotto per qualche minuto, aggiustandolo di sale. Ons kan ook 'n paar gegewens vir hierdie datum gebruik, sowel as om die salsa en die salsa in te vul.

Beh, non proprio: una volta cotta la pasta al dente (una buona pasta trafilata al bronzo, magari di Gragnano, sarebbe l'ottimale e sarebbe un peccato rovinare il piatto con una pasta da poco.), Metterla in una terrina con il pecorino grattugiato.

Mescolare la pasta con il pecorino aggiungendo poi la salsa.

Pochi passaggi, semplici, ma fondamentali: i vostri spaghetti con sugo all’amatriciana sono pronti. Bucatini en rigatoni sono solo tolerati.

Amatriciana of Matriciana?

Dit is 'n wonderlike manier om 'n storie te ontvang. Una storia che vede contrapposte l’antica Roma e Amatrice, due ricette differenti, due scuole di pensiero differenti.

Per il Comune di Amatrice si deve parlare di Amatriciana e sugo all’amatriciana, il cui nome deriva da quello della città.

Per i difensori della tradizione Romana si deva parlare di Matriciana. Quella dei cugini di provincia sarebbe una rivisitazione della ricetta romana. Dit is 'n wonderlike plek in die Amatrice -omgewing, en ons kan ook na die Roma -omgewing kyk of ons die belangrikste elemente van die basiese elemente in die roman kan gebruik.

La differenza fra le due ricette sta nel fatto che la Matriciana Romana prevede l’utilizzo di cipolla e pomodoro.

L'utilizzo del pomodoro peraltro può essere solo un'acquisizione relativamente recente, essendo stato introdotto in europa da Hérnan Cortés nel 1540. Chi fa risalire "al tempo dei romani" e al nome "matara" (vaso utilizzato per conservare il pomodoro) l 'origine etimologica del nome matriciana farebbe bene a ripassare la storia ea documentarsi meglio.
La storia è meravigliosa, ma si perde nella notte dei tempi e nessuno ha prove certe dell’origine.

Per risolvere la diatriba diciamo che: se c’è la cipolla e magari della pancetta al posto del guanciale si parla di Matriciana Romana.

La sentenza definitiva - si fa per dire - ce la da una graziosa poesia di Aldo Fabrizi, attore romano e autore di un libro di cucina, da cui la poesia è tratta.

La Matriciana Mia

Soffriggete in padella staggionata,
cipolla, ojo, zenzero infocato,
mezz’etto de guanciale affumicato
e mezzo de pancetta arotolata.

Ar punto che ‘sta robba è rosolata,
schizzatela d'aceto profumato
e a fiamma viva, quanno è svaporato,
mettete la conserva concentrata.

Appresso er dado che je dà sapore,
li pommidori freschi San Marzano,
co ’un ciuffo de basilico pe’ odore.

E ammalappena er sugo fa l’occhietti,
assieme a pecorino e parmigiano,
conditece de prescia li spaghetti.

Quindi cipolla, concentrato di pomodoro, pancetta tesa e affumicata, aceto e tutto il resto. Una bestemmia ad Amatrice! A me - sinceramente - leggendo è venuta l’acquolina in bocca, non so a voi. Questi bucatini alla matriciana, che poi ho provato a fare per davvero (trovate la ricetta e le dosi cliccando sul link precedente), sono davvero ottimi!

Met Aldo Fabrizi is dieobbligo citare la “Sora Lella”, sorella dell’attore, titolare di una trattoria a Trastevere e tra le prime cuoche televisive che mi ricordi. Questione chiusa? Tutt’altro. Dit is 'n wonderlike storie. La nostra storia. Quella del sugo all’amatriciana.

Amatriciana: domande e risposte

Ci sono domande che tutti, una volta nella vita, ci siamo posti su questa ricetta. Volete stupire i vostri amici con la vostra perfetta conoscenza della materia? Ecco tutte le domande e tutte le risposte. Quelle esatte, naturalmente!

Guanciale o Pancetta?

La risposta l’avete avuta in precedenza e val la pena ribadirla. Senza guanciale non è Amatriciana. U kan die staat van die staat gebruik om 'n ander spesie te gebruik. Gebruik quella affumicata, suiwer. Ad Amatrice sareste additati come eretici. A mio avviso a ragione.

Wat is die kwaliteit van San Marzano?

La ricetta en denominazione protetta indica nel San Marzano il pomodoro ideale. Meglio se fresco, sbollentato precedentemente, pelato e privato dai semi. Non ritengo, personalmente, una bestemmia utilizzare dei buoni pomodori pelati (si trovano anche degli ottimi San Marzano). Dit is 'n akkurate voorstelling van 'n pomodoro, nie 'n ander nie, maar ook 'n geroosterde pasta met 'n konsentrasie van die reidratato in Italia lo eviterei. Lo stesso per il concentrato di pomodoro. U kan dit baie gebruik, maar u kan dit ook nie gebruik nie.

Pecorino, Parmigiano o Grana?

Ons kan ook hierdie oorspronklike, nie -oorspronklike, oorspronklike en nie -oorspronklike vorm gebruik.

Il Pecorino di Amatrice sarebbe d'obbligo. Il pecorino romano o il pecorino sardo, ormai, lo si trova praticamente ovunque. Vale la pena fare lo sforzo di cercarlo, comprarlo e utilizzarlo.

Confesso: io a volte utilizzo il parmigiano, in famiglia trovano il pecorino troppo forte, il risultato è decente, ma non è rispettoso della tradizione. E noi vogliamo essere rigorosi!

Bucatini, Spaghetti of Rigatoni?

A rigor di ricetta: spaghetti. Ma il bucatino è spessissimo associato, anche nei menu dei ristoranti, all'amatriciana. Talvolta anche a rigatoni o tortiglioni.

Se la pasta è ottima e il sugo è altrettanto ottimo non ci sono formati da preferire. Ma lo spaghetto è quello utilizzato, ancora una volta, van oorsprong. Stiamo provando a rimanere rigorosamente nella tradizione.

Definitief

Ons kan ook 'n goeie idee hê om die oorspronklike oorsprong van die ricetta perfetta o quella te kry. In Romagna, mia terra di origine e natale, ogni famiglia si ritiene depositaria della ricetta migliore per la piadina, per il ripieno dei cappelletti, dei passatelli e così via.

La verità è che ogni ricetta e ogni cuoco, domestico e stellato che sia, porta semper qualcosa di suo a qualsiasi ricetta. Anche utilizzando gli stessi ingredienti, alla fine, quello che la differenza è la mano del cuoco e la sua passione, che è poi quella che si avverte mangiando.

Qualcuno direbbe, a ragione, che l’ingrediente migliore dei piatti è l’amore: è per quello che i piatti migliori sono quelli cucinati dalle mamme e dalle nonne. Nello specifico, le mie!

Esiste, pertanto, una ricetta originale del sugo all’amatriciana che è quella protetta dalla De.Co. van Amatrice. Ma d’altra parte c’è chi il sugo all’amatriciana lo cucina col bimby, chi utilizza il sugo all’amatriciana Barilla (problema suo), chi si rivolge con fiducia ai tanti - e ottimi - blog di cucuna che affollano il web.

La conclusie è che, si tratti di sugo all’arrabbiata, sugo alla puttanesca, sugo all’amatriciana o alla gricia, alla fine il giudizio finale lo da semper il palato nostro e degli ospiti. Met die tempo van die sjef Cracco en die Sindaco van Amatrice.


Boeiende verhale oor liefde, vreugde, troos en vriendskap met bewese heerlike, gesonde resepte, ons vier LIEFDE as die geheime bestanddeel vir heerlike kos!

Hierdie gereg, Pasta all’Amatraciana, gee my groot vreugde om te maak en is so vol wonderlike herinneringe. U sien, as ek alleen na Italië weghardloop vir twee periodes van drie maande nadat Steve oorlede is, vlieg ek na Milano, om saam met Bianca te kan kuier en in hierdie klein boetiekhotel te bly, 'n blok en 'n half weg van hierdie baie tradisionele restaurant. Ek sou 'n moeilike martini bestel (hulle ken regtig nie gemengde cocktails nie), 'n halwe bottel chianti, hierdie gereg, en letterlik, net in die hemel wees. Sug….

My storie …

Dit was natuurlik na die lang vlug. Dan sou ek verskeie kere verskeie blokke op en af ​​loop om dit af te werk, terug te gaan hotel toe en gelukkig te slaap. Eintlik het ek my alarm heeltemal verslaap en die volgende dag my trein na Arezzo misgeloop, wat my geliefde vriend Tiziana komplikasies veroorsaak het.

In hierdie Pasta all'Amatraciana -resep moet u die hitte hê met die chili -vlokkies. Ideaal gesproke moet u bucatini hê, maar in hierdie pandemiese tyd het ek oorblywende spaghetti gebruik.

Die vleis

Ideaal gesproke moet u guanciale gebruik, wat in Italië geredelik beskikbaar is en my absoluut gunsteling bestanddeel om mee te kook, aangesien dit soveel gereg aan elke gereg gee. Guanciale is die wang van die vark. Omdat u miskien geen geluk het om dit hier te vind nie, gebruik u net pancetta of 'n goeie gehalte, sonder nitraat, plaaslike spek van hoë gehalte, wat ek op hierdie foto's gebruik het. Maar as u dit kan vind - A. Maz. Ing. - en geniet dit!

Dit is 'n lekker pasta, wat ek onthou van my laaste besoek, maar wie weet. Die restaurant is deur Chinese mense gekoop. Net die lieflike ou Italiaanse kelners het oorgebly wat hierdie vermoeide Americana werklik wou behaag.

Hulle bedien u 'n groot bord pasta. Ek het die hele ding geëet.

Ek het baie gestap. Ek het baie lekker geslaap.

Hier is die resep om met LIEFDE te maak en u eie goeie herinneringe te skep.

Pasta all'Amatriciana - bedien 4 en#8211 6

2 eetlepels Ekstra fynfilteerde olyfolie
1 pond bucatini of spaghetti pasta
½ pond guanciale, in blokkies van ½ duim of nitraatvrye plaaslike spek gesny
1 medium-tot-groot ui, fyngekap (ten minste 1 koppie werd)
½ teelepel. fyngedrukte rooipepervlokkies
6 knoffelhuisies, grof gekap
1 blikkie San Marzano-tamaties (maak seker dat die blikkie 'D.O.P.' sê) met die hand gebreek
1/4 koppie gerasperde Pecorino Romano, plus 'n bietjie ekstra vir opdiening
Sout en vars gemaalde peper na smaak

Die proses

Verhit die olie in 'n groot braaipan of Nederlandse oond op medium hoë hitte. Voeg die guanciale of spek by en kook vir ongeveer 5 minute, voeg dan die ui by en soteer nog 3 minute tot die guanciale of spek effens bruin begin word, terwyl aanhoudend geroer word. Voeg die rooipepervlokkies by en laat die geur van die olie vir ongeveer 30 sekondes deurdring. Voeg dan die knoffel by en kook tot dit sag word en 'n paar goudbruin kolle kry, ongeveer 5 minute.

Voeg die tamaties by die pan. Giet dit uit die blik en druk elke tamatie met die hand in die pan. Bring tot kookpunt, verlaag dan die hitte en laat kook vir ongeveer 15-20 minute, terwyl gereeld roer. Toets vir sout en voeg meer by indien nodig. Moenie te mal raak nie, want die guanciale of plaaslike spek sal genoeg smaak gee en die pecorino sal ook sout byvoeg.

Bring intussen 'n groot pot water tot kookpunt en sout die water mildelik sodra dit met growwe seesout begin kook. Voeg die pasta by en kook totdat dit net al -dente skugter is - 2 minute minder as die minder gaarmaaktyd wat op die verpakking staan. Reserveer ongeveer ¾ koppie pasta water en dreineer dan die pasta.

Voeg die pasta by die tamatiesous en kook nog 2-3 minute, voeg die pasta-water bietjie-bietjie by om te verhoed dat dit voortdurend te droog word, en sorg dat die pasta net tot al dente gaar is. U moet 1/4 koppie 1/2 koppie gebruik, aangesien die pasta meer water benodig om klaar te maak. Roer die Pecorino Romano by. Proe en geur met peper en slegs 'n bietjie sout as dit nodig is. Sit voor met 'n bietjie ekstra Pecorino en LIEFDE!


Sondag 20 September 2009

Ons slegste maaltyd in Italië en leer hoe om lekker te eet

Soos met die grootste deel van ons vakansie, is ons eerste dag in Italië deurgebring op soek na goeie eetplekke. Ek het baie tyd daaraan bestee om deur die New York Times -argiewe vir voedselbeoordeling, boodskapborde op Chow Hound en ander voedselforums en ander webwerwe te kyk om 'n lys eetplekke in Italië op te stel, en uit hierdie lang lys opsies het ek was seker dat die enigste probleem wat ons teëkom 'n goeie probleem sou wees. Waar sou ons eet, van al die lekker restaurante om van te kies? Dit was moontlik die geval as ons op 'n Vrydagaand in Junie rondkyk, maar dit was 'n Maandagaand in Augustus. Dit blyk dat die meeste goeie restaurante vir die maand (of die laaste twee weke) van Augustus gesluit is, en restaurante wat oop is, werk nie op Maandae nie. Wat ons toe oorgebly het, was die toeriste -restaurante. En in werklikheid, terwyl hierdie plekke beweer dat hulle kos bedien, huiwer ek om dit restaurante te noem. Die plek waar ons uiteindelik geëet het, was eintlik 'n verleentheid vir die land Italië en die hele konsep van restaurante in die algemeen. Die kos het Olive Garden goed laat lyk, en die hartseer was dat hierdie plek van die mooiste kos van al die plekke waarheen ons gegaan het, kos gekry het. Die mees tragiese ding van dit alles is dat dit die tipe gemors is wat baie toeriste na Italië uiteindelik eet as hulle die land besoek. Elke toeristeplek is omring met hierdie restaurante met spyskaarte in vyftig tale, vol toeriste en bedien swak voorbereide weergawes van Italiaanse klassieke wat slegs die slegste bestanddele gebruik wat geld kan koop. Ek veronderstel egter dat dit sin maak. Om 'n toeris te bedien, is 'n enkele tydperk. Restaurante wat goed geleë is, kan allerhande verdwaalde toeriste vang, en hulle weet dat hierdie toeriste nooit weer sal terugkom nie. Die tipe toeris wat gewoonlik by hierdie restaurante eet, gaan nie 'n skerp aanlynresensie skryf nie, en hulle sal beslis nie sulke resensies lees nie, selfs al bestaan ​​dit. Inwoners word nie dood gevang deur op hierdie plekke te eet nie, so daar is absoluut geen aansporing om voedsel te produseer wat goed genoeg is om kliënte terug te bring nie. Al wat u wil doen, is om so goedkoop en vinnig as moontlik kos te maak, sodat u die toeristegeld kan insamel. En die hele tyd sit die kliënte daar en dink: "Haai! Ek is in Italië en eet regte Italiaanse kos. Dit is net soos die Olive Garden. Ek hou van die plek!" Ugghh.

Die lesse uit dit alles is dus: 1) As u verwag om op 'n Maandagaand aan die einde van Augustus lekker te eet, beplan vooruit en maak seker dat u plek oop is, 2) eet nie naby toeriste -aantreklikhede nie. Oor die algemeen is daar 'n omgekeerde verband tussen voedselkwaliteit en toeriste -digtheid.

Die belangrikste les is eers 'n paar dae later geleer, maar dit is belangrik en eintlik is alles wat u moet weet om goed te eet in Italië. VOLG DIE SLANGE.
Daar is 'n organisasie wat gestig is deur 'n groep eetlustiges in Italië, genaamd Slow Food, wat toegewy is aan die behoud van tradisionele kookmetodes. Terwyl dit in Italië begin het, het dit 'n wêreldwye teenwoordigheid in die voedselwêreld geword. Hierdie organisasie beoordeel onder meer restaurante en as die redaksie van mening is dat 'n restaurant uitstekend werk met die voorbereiding en aanbieding van plaaslike Italiaanse kos, sal dit dit in 'n jaarlikse publikasie insluit. As u 'n reis na Italië beplan, koop hierdie boek. Dit sal een van die beste beleggings wees wat u sal doen.* Restaurante wat die Slow Food -stempel van goedkeuring ontvang, vertoon 'n plakker in hul venster met 'n klein slak op. As u hierdie slakke volg, sal u nooit 'n slegte maaltyd eet nie. Dit is opmerklik dat as u 'n super moderne kombuis wil hê, u dit waarskynlik nie in die Slow Food -gids sal vind nie. Dit is die bron vir 'n eenvoudiger, tradisionele tarief. Maar is dit nie wat u wil hê tydens 'n vakansie na Italië nie? Raadpleeg die Michelin -gids as u 'n hoë gehalte wil hê.

Sodra ons die slakke begin volg het en by Slow Food -goedgekeurde restaurante geëet het, het die kwaliteit van ons eet aansienlik gestyg. Alhoewel u goeie aanbevelings van voedselkritici en medereisigers op webwerwe en boodskapborde kan kry, is dit tydrowend en is die kwaliteitskontrole twyfelagtig. Sekerlik het iemand 'n resensie geskryf van 'n wonderlike restaurant waarheen hulle in Rome gegaan het, maar hoe weet jy hoe dit vergelyk? 'N Toeris kan net by soveel restaurante eet, so as hulle sê:' Hierdie plek is die beste ', sê hulle regtig' Van die duisende restaurante in Rome het ek om vyf geëet, en dit was die beste van die vyf. ' Die Slow Food -redakteurs het 'n bietjie meer perspektief. Hulle eet by meer restaurante en het 'n beter idee van die geskiedenis van die kos in 'n streek. Net so belangrik is egter die feit dat u hierdie boek net kan kry en daarmee klaar kan wees. U hoef nie ure te spandeer om willekeurige aanbevelings van vreemdelinge te versamel nie. As u honger word, maak die boek oop en kyk wat daar naby is.

*Benewens die Slow Food -boek, beveel ek aan dat alle iPhone -gebruikers die internasionale data -plan koop wanneer hulle na Italië reis. Die strate hier is swak gemerk, selde reguit en altyd verwarrend. Die iPhone -kaart en kompas is wonderlik om in stede soos hierdie te navigeer. Wil u uitvind hoe u êrens kan kom? Maak die iPhone -kaart oop, soek na u bestemming, en dit sal u koers bepaal. In die middel van 'n plein en weet jy nie hoe om te begin loop nie? Skakel net die kompasfunksie aan, en dit sal u in die regte rigting plaas. Dit is regtig 'n wonderlike reisgereedskap.

** Die prentjie bo is nie van die aaklige restaurant waar ons geëet het nie. Ek kort net 'n foto van neon restaurantborde.



Kommentaar:

  1. Sajin

    jy kan oneindig daarna kyk.

  2. Olivier

    Ek wens hierdie briljante idee net oor

  3. Takasa

    Presies! I like your thinking. I invite you to fix the theme.

  4. Janyd

    Rustiek en heel waarskynlik nie in die top nie.

  5. Arak

    Ander variant is ook moontlik

  6. Worcester

    Ek dink jy is verkeerd. Ek is seker. Ek kan dit bewys. E -pos my by PM, sal ons bespreek.

  7. Daizragore

    Daar is die webblad oor die vraag waarin u belangstel.

  8. Kajijas

    Jy het die plek getref. Daar is iets daaraan, en ek dink dit is 'n goeie idee.



Skryf 'n boodskap